Sorry, maar waarover heeft ze het? De armen zijn toch niet schuld aan onze misère. De rijken en vermogenden in Nederland, Europa en de wereld maken steden onleefbaar en onbetaalbaar. Ze betalen zo min belasting als mogelijk, kopen alles op, en door hun gedrag zijn ze een last op onze maatschappij. Door hun is niet genoeg geld over om minder sterke en arme mensen te helpen.
Natuurlijk is het moeilijk om andere conclusies te trekken wanneer je stemloze kan beschuldigen.
Volgens mij pleit ze er dus precies wel voor om minder sterke en arme mensen te helpen - omdat dat de leefbaarheid verbetert.
Ze roept het kabinet op de geestelijke gezondheidszorg (ggz) “structureel te verbeteren” en het arbeidsmigratiebeleid aan te passen. “Het zou in Den Haag niet alleen moeten gaan over belastingen en inkomensverdeling, maar ook over brede welvaart.” (…) “De beslissing van Paul om werkgevers nog steeds het recht te geven arbeidsmigranten tegen inhouding van loon te huisvesten, is desastreus. Bij ontslag worden ze dakloos”, zegt Halsema in Het Parool. Ze wil onder meer dat het kabinet die beslissing terugdraait en eerder optreedt tegen malafide uitzendbureaus en “zorgvuldig omgaat met arbeidsmigranten”.
Ze wil, net als de meeste politici, de symptomen aanpakken. Dat is ook noodzakelijk, maar te zeggen dat steden onleefbaar worden door de symptomen vind ik verkeerd.
Nog een keer, de steden zijn niet onleefbaar gemaakt door die mensen die last van symptomen hebben. Ze zijn al onleefbaar door de vermogensongelijkheid. De armen, daklozen en zwakke van wie ze het over heeft zijn alleen het beweis van ervan, niet de oorzaak.
Het klinkt mij juist als oorzaken aanpakken in de oren? Zorgen dat mensen niet op straat belanden als ze hun baan verliezen geeft ze de kans nieuw werk te vinden en tussendoor een uitkering te ontvangen. Zodra mensen op straat belanden zonder baan begint een spiraal van negatieve gevolgen. En uberhaupt om brede welvaart als uitgangspunt te nemen bij overheidsbeleid natuurlijk, voor nóg een hoger abstractieniveau.
ik ben zo’n ‘rijke’ waar je het over hebt. ik heb gewerkt en geinvesteerd, dat heeft zich geloond. als ik niks doe en alles exact volgens de regels, ben ik over 5j-10j terug bij af. dus ik probeer tegen de grenzen van de wet aan hetgeen ik heb vergaard te verdedigen en hier en daar te laten renderen. Geloof me, het valt niet mee om inclusief inflatie op een paar procent winst per jaar uit te komen. Belasting betalen is noodzakelijk, maar ik ben het niet eens met waar de overheid het allemaal aan uitgeeft, het gaat er werkelijk met de bakken uit, er moet altijd alleen maar meer bij, en het gaat altijd naar zaken die werkelijk NIETS te maken hebben met mij of mijn omgeving. Kinderopvang, helpen ze niet bij. Wegenonderhoud? ze sluiten de bruggen na 30j de wegenbelasting uit te geven aan andere dingen en straffen me vervolgens nog een keer met heffingen op mijn transport. wil ik bouwen? mag niet, stikstof. wil ik renoveren en meer huizen beschikbaar maken? idem.
wat wel mag, is hele buurten devalueren met het oprichten van asielzoekerscentra en de schade af te schuiven op de bewoners van die buurt. Lekker, je huis een paar ton minder waard, meteen onder water met je hypotheek. van dat huis kom je dus nooit meer af.
vind je het gek dat er her en der wat creatief met de subsidies omgegaan wordt? of dat er wettelijk toegestane maar grijze constructies worden bedacht om dit enigszins te temperen? Wat heb jij ooit gedaan? Dit is gewoon het resultaat van 30j wanbeleid, en het lijkt niet te stoppen.
Als je met belastingen eens bent, vertel me, waarom ben je voor inkomstenbelasting en tegen vermogensbelasting? Waarom wil je ze niet omdraaien: inkomstenbelasting verminderen (0 tot zeggen we 1 miljoen) en een progressieve vermogensbelasting vanaf 10 miljoen die bij 2% begint en dan hoger gaat?
Wat is je logica?